Adductor longus tendinopathie – liespijn aan de binnenzijde van het bovenbeen

Pijn in de lies tijdens sporten, wandelen, traplopen of het naar binnen bewegen van het been kan worden veroorzaakt door een probleem van de adductor longus. Dit is een van de spieren aan de binnenzijde van het bovenbeen. Vooral de peesaanhechting hoog in de lies, vlak bij het schaambeen, kan overbelast raken.

We spreken dan vaak van een adductor longus tendinopathie. In de wetenschappelijke literatuur wordt ook regelmatig gesproken over adductor-related groin pain, oftewel adductor-gerelateerde liespijn [1].

Bij Fysiotherapie de Verandering in Hendrik-Ido-Ambacht kunnen wij de lies uitgebreid onderzoeken. Naast lichamelijk onderzoek hebben wij de mogelijkheid om de adductor longus en de peesaanhechting met echografie te beoordelen.

​

Wat is een adductor longus tendinopathie?

De adductor longus loopt vanaf het schaambeen naar de binnenzijde van het bovenbeen. De spier helpt onder andere om het been naar binnen te bewegen en speelt een belangrijke rol bij lopen, rennen, sprinten, afzetten en het maken van zijwaartse bewegingen.

Tijdens bijvoorbeeld voetbal, hockey, tennis, padel of hardlopen kan de adductor veel kracht moeten verwerken. Vooral sporten met versnellen, afremmen, draaien en van richting veranderen vragen veel van deze spiergroep.

Wanneer de belasting gedurende langere tijd groter is dan wat de pees kan verwerken, kan de belastbaarheid van de pees afnemen. Een tendinopathie moet daarom niet simpelweg worden gezien als een klassieke 'peesontsteking'. Er kunnen veranderingen ontstaan in de structuur en belastbaarheid van de pees, waardoor deze gevoeliger wordt tijdens belasting.

Adductor-gerelateerde klachten behoren tot de meest voorkomende oorzaken van liesproblemen bij sporters [1,2].

​

Symptomen van een adductor longus tendinopathie

De pijn bevindt zich meestal hoog aan de binnenzijde van het bovenbeen, vaak rondom de aanhechting van de adductor longus bij het schaambeen.

Klachten kunnen bijvoorbeeld optreden bij:

• het naar binnen drukken van de benen;

• sprinten of versnellen;

• schieten tegen een bal;

• zijwaartse bewegingen;

• snelle richtingsveranderingen;

• hardlopen;

• uitstappen of een grote pas maken;

• rek op de binnenzijde van het bovenbeen.

Sommige mensen kunnen nog redelijk sporten wanneer zij eenmaal warm zijn, maar krijgen later tijdens of na het sporten meer pijn. Wanneer de klachten langer bestaan kan ook dagelijkse belasting gevoelig worden.

​

Hoe stellen we vast of de adductor de oorzaak is?

Liespijn kan verschillende oorzaken hebben. Naast de adductoren kunnen bijvoorbeeld het heupgewricht, de buikspieren, de liesregio, de symfyse of andere structuren rondom het bekken een rol spelen.

Daarom beginnen we met een uitgebreid gesprek en lichamelijk onderzoek.

Volgens de internationaal gebruikte Doha-classificatie past adductor-gerelateerde liespijn vooral bij herkenbare pijn bij druk op de adductoren in combinatie met pijn wanneer de patiënt het been tegen weerstand naar binnen beweegt [1].

Tijdens het onderzoek beoordelen we onder andere de plaats van de pijn, kracht van de adductoren, beweeglijkheid van de heup, provocerende bewegingen en de belasting waarbij de klachten ontstaan.

​

Echografie van de adductor longus

Bij Fysiotherapie de Verandering beschikken we daarnaast over echografie. Hiermee kunnen we de adductor longus, de pees en de aanhechting bij het schaambeen rechtstreeks in beeld brengen.

Met echografie kunnen we bijvoorbeeld kijken naar:

• de dikte en structuur van de pees;

• veranderingen in het normale vezelpatroon;

• lokale verdikkingen van de pees;

• eventuele verkalkingen;

• kleine of grotere beschadigingen van de pees;

• de overgang van spier naar pees;

• veranderingen rondom de aanhechting op het schaambeen.

Met Doppler-echografie kan daarnaast worden gekeken naar veranderingen in de doorbloeding rondom de pees.

Echografie geeft ons daarmee aanvullende informatie die tijdens alleen een lichamelijk onderzoek niet zichtbaar is.

Een echo moet echter altijd worden gecombineerd met het verhaal van de patiënt en het lichamelijk onderzoek. Op beeldvorming kunnen namelijk ook afwijkingen worden gezien bij sporters die helemaal geen pijn hebben [3]. Een afwijkende echo betekent dus niet automatisch dat deze afwijking de klachten veroorzaakt.

Juist de combinatie van het lichamelijk onderzoek en echografie helpt ons om een zo compleet mogelijk beeld te krijgen.

​

Behandeling van adductor longus tendinopathie

Bij een langdurige adductorklacht is volledige rust meestal niet de uiteindelijke oplossing. De pees moet juist weer leren om belasting te verdragen.

Wetenschappelijk onderzoek laat zien dat actieve oefentherapie en het geleidelijk opbouwen van belasting een belangrijke plaats hebben bij de behandeling van langdurige adductor-gerelateerde liespijn [2,4].

De behandeling wordt aangepast aan de ernst van de klachten en het niveau waarop iemand wil functioneren of sporten.

In de eerste fase kan het nodig zijn om bepaalde provocerende activiteiten tijdelijk te verminderen. Daarna bouwen we de belasting van de adductoren geleidelijk op.

We beginnen bijvoorbeeld met gecontroleerde krachtoefeningen waarbij de adductor wordt aangespannen. Wanneer dit goed gaat, worden de oefeningen steeds zwaarder en functioneler. Uiteindelijk kunnen ook zwaardere excentrische oefeningen, zoals varianten van de Copenhagen adduction exercise, onderdeel worden van de revalidatie.

Bij sporters bouwen we vervolgens verder richting hardlopen, sprinten, afzetten, richtingsveranderingen en sportspecifieke bewegingen.

Niet alleen de adductor zelf is daarbij belangrijk. Afhankelijk van het onderzoek kunnen ook kracht en controle van de heup-, bil-, buik- en rompspieren worden meegenomen.

​

Waarom alleen rust vaak niet voldoende is

Wanneer een pijnlijke pees rust krijgt, kan de pijn tijdelijk afnemen. Maar daarmee neemt de belastbaarheid van de pees niet automatisch toe.

Wanneer iemand daarna direct teruggaat naar dezelfde sportbelasting, kan de pijn opnieuw ontstaan.

Daarom kijken we niet alleen naar het verminderen van pijn, maar vooral naar de vraag:

Wat moet deze pees uiteindelijk weer kunnen verdragen?

Voor iemand die dagelijks wandelt vraagt dit iets anders dan voor een voetballer die moet kunnen sprinten, schieten en plotseling van richting veranderen.

De oefeningen worden daarom steeds verder opgebouwd richting de belasting die u uiteindelijk weer wilt uitvoeren.

​

Hoe lang duurt het herstel?

De hersteltijd verschilt sterk per persoon. Een relatief recente overbelasting kan sneller herstellen dan een klacht die al maanden aanwezig is.

Bij langdurige adductor-gerelateerde liespijn moet vaak rekening worden gehouden met een revalidatieperiode van meerdere weken tot enkele maanden. Onderzoek naar actieve oefenprogramma's laat zien dat een periode van ongeveer 8 tot 12 weken regelmatig nodig is voordat sporters weer aanzienlijk beter belastbaar zijn [4].

Het moment waarop iemand weer volledig kan sporten wordt daarom niet alleen bepaald door de echo. Pijn, kracht, functionele testen en het kunnen uitvoeren van sportspecifieke bewegingen zijn minstens zo belangrijk.

​

Wat kunt u zelf alvast doen?

Het is meestal niet nodig om iedere beweging die gevoelig is volledig te vermijden. Wel is het verstandig om tijdelijk minder te doen van activiteiten die steeds een duidelijke reactie veroorzaken.

Blijven bewegen binnen een acceptabel niveau is vaak wenselijk.

Ook kunt u voorzichtig beginnen met het aanspannen van de adductoren, bijvoorbeeld door een kussen of zachte bal tussen de knieën rustig samen te drukken. Welke belasting geschikt is, verschilt echter per persoon. Vooral bij langdurige of hevige klachten is het verstandig om eerst te laten onderzoeken waar de pijn precies vandaan komt.

​

Liespijn? Laat de adductor longus onderzoeken

Heeft u al langere tijd pijn aan de binnenzijde van de lies of krijgt u steeds opnieuw klachten tijdens sporten?

Bij Fysiotherapie de Verandering in Hendrik-Ido-Ambacht combineren we fysiotherapeutisch onderzoek met moderne diagnostische mogelijkheden zoals echografie van de adductor longus.

Hierdoor kunnen we niet alleen onderzoeken waar uw klachten vandaan komen, maar ook gericht bepalen welke belasting en oefeningen nodig zijn om weer sterker te worden.

Maak een afspraak voor onderzoek van uw liesklachten. Samen bekijken we wat de oorzaak van uw klachten kan zijn en stellen we een persoonlijk behandel- en trainingsplan op.

​

Literatuur

1. Weir A, Brukner P, Delahunt E, et al. Doha agreement meeting on terminology and definitions in groin pain in athletes. British Journal of Sports Medicine. 2015;49:768-774.

2. Thorborg K. Current Clinical Concepts: Exercise and Load Management of Adductor Strains, Adductor Ruptures, and Long-Standing Adductor-Related Groin Pain. Journal of Athletic Training. 2023;58(7-8):589-601.

3. Branci S, Thorborg K, Bech BH, et al. Imaging of adductor-related groin pain. European Journal of Radiology. 2015.

4. Hölmich P, Uhrskou P, Ulnits L, et al. Effectiveness of active physical training as treatment for long-standing adductor-related groin pain in athletes: randomised trial. The Lancet. 1999;353:439-443.